In miez de noapte
Stau in pragul unei case si astept. As bate la usa dar nu mai e nimeni acasa. Am cheie, sau cred ca am avut.. Pe obraji curg siroaie de lacrimi. Lacrimi inghitite in ani de zile, lacrimi fierbinti de rusine si de durere.. Sunt unele momente in viata cand trebuie sa te opresti din ceea ce faci , pentru ca faci rau. Pentru ca provoci mai multa durere chiar daca tu vrei sa provoci doar dragoste.. sunt momente cand trebuie sa te uiti inapoi si sa vezi ce nu ai vrut sa vezi.. cat de mult ai gresit si cata durere ai lasat in spatele tau.. Asa ca plang... plang lacrimi fierbinti de rusine... mie rusine de mine pentru ca am lasat sa se intample asa ceva. Nu am scuza si nici nu vreau sa caut vreo vina... Am insistat in incapatanarea mea ca eu sunt cea nedreptatita, ca eu sunt cea care sufera... doamne cat am fost de oarba... Am sa curm eu durerea si am sa ma opresc. Am sa te dezleg de mine si am sa stau in pragul casei ... am sa ma dezleg de tine si am sa ard firul rosu ...